Frogychi

(Kaynak: kingdomofsalvation)

İçimim senle dolup taştığı zamanlarda dışım sensizlikten kururdu. Çatlardı arada, kan akardı hücrelerimden. Öyle çok yanardı ki canım, dayanamaz ağlardım bazen. Gözlerimden yaş diye “sen” akardın. Değdiğin yerleri ıslatıp nemlendirir, yanmanın hafif sızısı eşliğinde geçici süreliğinede olsa kapatırdın çatlaklarımı. Tenimdeki tuzlu izine sarhoş olur, uyuşurdum. Sonra bir şarkı duyardım, bir fısıltı, bir kahkaha, isminin tek bir harfi; veya zihnimde aniden beliren bir görüntü, bir film karesi belki.. Bir şey işte, mutlaka bir şeyler çıkar bana tekrar hissettirirdi “sensizlik” denen ateşi. Dudaklarımı ısırır, tırnaklarımı etime geçirir ağlamamak için her şeyi yapardım bu sefer. İçimden de gitme, terketme beni diye.